<
actueel / nieuws

Dagelijks verslag van de Beijing Design Week | 25 september 2013

25 september 2013

Beijing, China

Van 25 september tot 1 oktober publiceert het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie dagelijks een report op de website over de Nederlandse creatieve industrie tijdens de Beijing Design Week.
Het eerste verslag gaat over the Tank, ondersteund vanuit het Programma Internationalisering.

Verslaggever: Edo Dijksterhuis
Fotografie: Marcel Kampman

Twee stippen als ogen. Mond: een streep. Nog eentje, met hoek, als neus. Minimale koppies, zoals kinderen ze tekenen. Maar toch, ze zijn onmiskenbaar: daar hangt Marcel Wanders, en dat daar met die krullen en schaduwbaard, dat moet Pjotr de Jong zijn. Ze hebben gezelschap van vijfenveertig collega-ontwerpers, die vanaf een grote banier bezoekers van The Tank op voormalig fabrieksterrein 751 in Beijing welkom heten: Do Dutch Design.
Dwars door de ruimte, licht wiegend als je er langs loopt, hangen banieren met daarop in het kort de ontwerpbenadering van de individuele designers. Eronder een doolhofachtig wijkje van witte huisjes met daarin presentaties. Het geheel wordt speels aangelicht met een hoeveelheid spots een Tina Turner-concert waardig.

Gaststad Amsterdam
De komende anderhalve week is The Tank het epicentrum van het Nederlandse programma tijdens de Beijing Design Week. Het is het spreekwoordelijke Holland House van de stad Amsterdam dat tijdens de vierde editie van dit evenement focusstad is, trotse opvolger van Milaan en Londen. Hier zal burgemeester Eberhard van der Laan speechen, gaan de stedenbouwkundigen van Towards 2050 hun visie op de urbane toekomst uiteenzetten, zullen deelnemers aan Salon Beijing toasten op hun werk in de volkswijk Dashilar, ontmoeten modeontwerpers elkaar, netwerken architecten en snuffelen Sandberg-studenten aan de internationale ontwerppraktijk.

The Tank
Twee weken geleden was hier nog niets.
'Een kansloze kale bak.' Zo beschrijft Marcel Kampman de voormalige watertank. 'Heel onaf, ruw, erg Chinees.' De Amsterdamse Westergasfabriek is het summum van verfijning in vergelijking met dit drieduizend vierkante meter grote, zestien meter hoge monster. Geen water, geen elektra: stoffige ruimte met verder niets.
Maar een maand geleden bestond zelfs het idee van deze ruimte niet. Toen was er nog geen plan voor een gezamenlijk podium voor alle Nederlandse deelnemers aan de Beijing Design Week. Toch groeide het besef dat het nodig was al die initiatieven dwars door de stad te verbinden, Amsterdam en Nederland zichtbaarder te maken. Het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie riep de hulp in van Kampman, die door zijn werk voor onder andere Picnic een reputatie heeft opgebouwd als troubleshooter die uiteenlopende partijen bijeen kan krijgen en binnen grote beperkingen oplossingen weet te vinden. Een posting op Facebook leverde een telefoontje op van Roel Jan Elsinga, die zich spontaan opwierp als partner.

Kampman en Elsinga
Zoals alles aan dit project waren de restricties hier van een overtreffende trap. Maar Kampman en Elsinga kozen voor de directe, recht-voor-z'n-raapse aanpak. Een paar dagen aan de telefoon leverde designstatements op van een stevige dwarsdoorsnede van de Nederlandse vormgevingssector. Illustrator Stang werd aan het werk gezet om rudimentaire portretten te maken van de designhelden die nu als een levensgrote waterval door de hal hangen.
Tijd was een beperkende factor, budget ook. 'We hebben nogal wat go/no go-momenten gehad', herinnert Kampman zich. En er is nogal wat bijgesteld. 'Inhakend op het Towards 2050-programma wilden we een stadje neerzetten in de vorm van een soort Dick Bruna-landschap, met een huisje als essentie van de stad', vertelt Elsinga. 'In eerste instantie hadden we allerlei vormen, pagodes en grachtenpandjes, maar dat hebben we noodgedwongen moeten terugbrengen tot één versie.'
In de aanloop naar de Beijing Design Week mailden Kampman en Elsinga foto's van stofstalen, schetsen en offertes heen en weer met het lokale productieteam. Eenmaal ter plekke bleek veel toch anders dan gedacht. Kampman: 'Pas toen ik hier was, begreep ik waar de ingang precies zat.'

Lost in translation
Achtduizend kilometer afstand uit de weg scheelt een hoop, maar daarmee zijn cultuurverschillen in communicatie en werkmethode niet in één klap van tafel. De Chinese counterparts zitten de hele dag met laptops en mobiele telefoons ijverig te werken in een hip koffiebarretje, maar denken en handelen fundamenteel anders dan hun exact hetzelfde ogende westerse equivalenten. 'Ons stond een ruwe afwerking van de huisjes voor ogen', vertelt Kampman. 'Eenmaal hier bleek dat ze ze hadden gemaakt met tien centimeter dikke wanden, gelaste hoekverbindingen, afgespatelde kieren. Maar op een gegeven moment moet je je oorspronkelijke idee loslaten. Je hebt invloed maar geen controle. Dit project was een oefening in nederigheid.'
'Het is leuk als je meeroeit met de stroom, niet er tegenin', beaamt Elsinga. 'Sommige dingen raken lost in translation maar je krijgt er leuke verrassingen voor terug. Je merkt dat er meer versies zijn van 'goed'. En als je daar ook maar een tiende van in praktijk kan brengen, dan is dat erg verfrissend.'

website

dev.stimuleringsfonds.nl