<
actueel / nieuws

Pritzker Prize 2015 voor Frei Otto

14 maart 2015

Op dinsdag 10 maart is Frei Otto door de Pritzker Prize jury uitgeroepen tot 40ste laureaat van deze prestigieuze prijs, die ook wel de nobelprijs voor architectuur wordt genoemd. Deze aankondiging is twee weken eerder dan verwacht naar buiten gebracht in verband met Otto's overleiden afgelopen maandag.

Frei Otto werd 89 jaar. In plaats van een officiële uitreiking zal nu op 15 mei in Miami een herinneringsceremonie plaatsvinden. Otto was zelf al eerder ingelicht en had zeer verheugd op het nieuws gereageerd. 'Ik ben zo blij om deze Pritzker Prize te mogen ontvangen en ik kan de jury en de Pritzker familie niet genoeg bedanken. Ik heb nooit iets gedaan om deze prijs te verdienen. Mijn architectonische drive kwam voort uit de ambitie om nieuwe gebouwtypen te ontwerpen en arme mensen te helpen, vooral na natuurrampen en catastrofes. U ziet hier een gelukkig mens', aldus Otto.

Otto groeide op in Berlijn, werd halverwege WOII opgeroepen voor militaire dienst en vanaf april 1945 voor twee jaar vastgehouden als oorlogsgevangene. Tijdens zijn gevangenschap experimenteerde hij voor het eerst met het ontwerpen van lichte constructies. Dit zou het verdere verloop van zijn carrière bepalen. Als architect en constructief ingenieur is hij waarschijnlijk het meest bekend van het ontwerp voor het dak van het Olympisch Stadion van München dat hij samen met Gunther Behnisch en Fritz Leonhardt maakte voor de zomerspelen van 1972. Door de jury wordt hij geroemd om zijn visionaire ideeën, onderzoekende geest, geloof in het vrij delen van kennis, zijn collaboratieve geest en zorg voor het zorgvuldige gebruik van hulpbronnen.

In 2010 heeft het Stimuleringsfonds de documentaire Frei Otto's traum von Baumhaus van x!mage ondersteund. Deze documentaire richt zich op het Öko-Baumhaus in Berlijn, een experimenteel collectief woongebouw dat Frei Otto ontwierp voor de Internationale Bauausstellung (IBA) van 1984-1987. Het complex bestaat uit een hoofdstructuur die is ingevuld met achttien appartementen ontworpen door acht verschillende architecten. Aan de hand van interviews met de hoofrolspelers, waaronder Frei Otto zelf, wordt teruggekeken naar de geïmplementeerde ecologische en adaptieve ontwerpstrategieën en het participatieve co-design proces achter dit opmerkelijke gebouw. Ongeveer twintig jaar na oplevering wordt het complex nog steeds als voorbeeld van procesarchitectuur gezien, desondanks is er niet veel over gepubliceerd. De documentaire die het Stimuleringsfonds heeft ondersteund wordt vertoond op filmfestivals en is via deze website koop op dvd.